Crazy in the Coconut 🥥

Crazy in the Coconut: Hoe het symbool 🥥 ontstond.

In dit verhaal wil ik delen hoe M. de bijnaam ‘Crazy in the Coconut’ kreeg en waarom ik het symbool 🥥 gebruik. Enerzijds om zijn identiteit te beschermen, anderzijds om de zware geladenheid van zijn naam te verzachten. Toch blijft elke ervaring een diepe impact hebben op mijn leven en maakt het nog steeds deel uit van mijn helingsproces.

De zomer van 2024 bracht een cruciaal inzicht: zowel 🥥 als ik zaten vast in een eindeloze herhaling, een ‘loop’ van destructieve patronen. Ik stelde hem voor een ultimatum: “Of we stappen samen uit deze loop, of ik stap er alleen uit.”

Elk jaar, van juni tot november, begon hetzelfde destructieve ritueel: frustraties over onze relatie, een obsessieve drang naar andere vrouwen, de nood aan porno, en uiteindelijk dreigementen om alles te beëindigen. Wat volgde was mentaal en emotioneel misbruik — een overweldigende cirkel van pijn.

Een obsessie, geen drang

Wat begon als een lichte drang naar andere vrouwen, groeide uit tot een obsessie. Tussen juni en november werd deze behoefte bijna verslavend. Datingapps werden opnieuw geïnstalleerd, de zoektocht naar duo’s, trio’s en andere avonturen werd intens.

🥥 rechtvaardigde zijn gedrag vaak met spirituele termen. Wat begon als een tantrisch verkoopspraatje uitte zich in pure seksuele lusten. Als tantra leraar was het zijn taak van God om te ‘werken met de vrouw’. HIJ 👑, als enige man op aarde, was voorbestemd om de vrouw terug te brengen naar haar ware essentie, haar tot priesteres op te leiden. Maar wat hij een ‘priesteres’ noemde, kwam meer neer op een seksgodin dan op de traditionele betekenis van een spirituele gids.

Ik werd zijn partner in crime: de ‘hartsvrouw’ 💚 die andere vrouwen moest overtuigen, geruststellen, en ondersteunen in zijn missie. Mijn zachte, liefdevolle vrouwelijke kracht … had elke wulpse, sensuele aardse vrouw nodig om in een eeuwige Holy Trinity ♵ te herenigen. Het idee van een ‘Holy Trinity’ klonk in theorie mooi, maar in de praktijk was het verstikkend.

Virginie: Een tweelingziel of karmische spiegel?

Virginie was één van die vrouwen. Sterker nog, zij was misschien wel de grootste obsessie van 🥥. Voor hem was ze zijn tweelingziel; voor mij vertegenwoordigde ze zijn demoon, zijn karmisch voorouderlijk patroon, het spiegelbeeld van de complexe relatie tussen zijn ouders. ‘VI. One-night stand’

Een constante bron van chaos en verwarring.

Tijdens mijn acht jaar durende relatie met 🥥 dook Virginie regelmatig op. Hun contact kende een vreemd patroon: aantrekken en afstoten, alsof ze magnetisch met elkaar verbonden waren maar elkaar tegelijkertijd afstootten. Voor mij werd Virginie synoniem met onrust, een onderwerp dat altijd spanningen bracht, ‘a pain in the ass’. Toch kon ik niet écht boos op haar zijn.

Ik heb haar vaak vervloekt. Haar naam alleen al riep frustratie op, maar ergens voelde ik ook sympathie voor haar. Ze was nieuwsgierig, kwam kijken en ruiken, maar had telkens de moed om weg te stappen zodra ze besefte: Oh no, this man is totally not ready. He’s not who he says he is. Die helderheid bewonderde ik stiekem aan haar, al maakte het mijn situatie er niet eenvoudiger op.

Een driehoek vol spanning

In 2023 kwamen Virginie, 🥥 en ik in een unieke situatie terecht: een korte periode van fysieke ontmoetingen met z’n drieën. Het waren verwarrende tijden. De momenten die ik alleen doorbracht met Virginie waren verrassend luchtig. We gingen samen op uitstapjes naar Gent, hadden diepe gesprekken, en er was geen moment waarop ik het gevoel had dat ze me probeerde te manipuleren of 🥥 voor zich wilde winnen. Ze leek, net als ik, te proberen te navigeren in een web van misleiding en onduidelijkheid.

Maar de momenten met ons drieën waren een ander verhaal. Ze voelden zwaar en beladen. Elke keer dat we samen waren, voelde ik een constante spanning. 🥥 gebruikte deze ontmoetingen als een middel om zijn eigen verlangens na te jagen. Ik wist dat hij zijn ultieme doel — een trio — nooit uit het oog verloor. Virginie leek dit ook te voelen. Ik zag hoe haar twijfels groeiden, hoe ze het fragile draadje waarop deze situatie balanceerde steeds verder op spanning bracht. En ik wist: als zij doorhad hoe alles in scène gezet was, zou ze opnieuw vertrekken.

De aftermath: Het web van manipulatie

Elke keer dat Virginie wegging, bleef ik achter met een zwaarder en donkerder gevoel. 🥥 verviel in depressieve toestanden, gebruikte emotionele chantage, en zijn manipulaties namen alleen maar toe. Het was alsof hij een ander slachtoffer nodig had om zichzelf gelukkig te voelen, een nieuwe prooi in zijn web van leugens en intriges.

Het meest pijnlijke was de realisatie dat ik enkel een blije, opgewekte man naast me had wanneer een andere vrouw in zijn spel meeging. Het was een continue mind-fuck. Mijn hart wilde geloven in de liefde, maar mijn gevoel schreeuwde dat dit geen gezonde relatie was.

Toch voelde ik ergens dat Virginie een diepere betekenis had in dit alles. Haar aanwezigheid confronteerde me met waarheden die ik anders niet had ingezien. Maar de complexiteit die 🥥 creëerde, maakte het onmogelijk om haar rol helder te zien. Dit alles resulteerde in een haat-liefdeverhouding met haar.

De druppel: Confrontatie en inzichten

In juli 2024 besloot ik 🥥 te confronteren met de steeds terugkerende ‘loops’ in onze relatie. Het waren patronen die zich keer op keer herhaalden, alsof we vastzaten in een eindeloze cyclus. Op een avond kwam ik thuis, en 🥥 deelde me mee dat hij contact ☎️  had opgenomen met Virginie, die op dat moment in Marokko verbleef.

Het was alsof het Universum me eindelijk het signaal gaf waar ik om had gevraagd. Al maanden was ik zoekende, vragend om duidelijke boodschappen om te weten hoe ik deze relatie moest beëindigen. En dit… dit was de druppel 💧. Een heldere boodschap: ‘Het is genoeg. Het gaat nooit veranderen.’

Ik begon te lachen. 🥥 keek me verbaasd aan. Hij had verwacht dat ik boos zou worden, misschien zelfs gehoopt dat ik zou ontploffen. Maar er kwam geen woede. In plaats daarvan voelde ik een overweldigende helderheid. Voor het eerst zag ik het hele patroon zo scherp dat er geen enkele twijfel meer overbleef.

Een nieuw level: Grenzen stellen

Vanaf die dag liet ik niet langer mijn grenzen overschrijden. Niet dat ik nooit mijn grenzen had aangegeven; ze werden simpelweg niet gerespecteerd. Maar nu voelde het alsof er een nieuw level in mijn systeem werd geactiveerd, een innerlijke kracht die ik nooit eerder zo sterk had ervaren.

Het opkomen voor mezelf bracht me echter in fysiek gevaarlijke situaties. De ruzies met 🥥 liepen hoog op. Waar ik vroeger voorzichtig wachtte op het juiste moment om zijn leugens en manipulaties te benoemen, deed ik dat nu meteen. Mijn geduld was volledig op.

Onmiddellijk ging 🥥 een relatie aan met een andere vrouw, A. Een oude schoolvriendin die al jaren een zwak voor hem had. Voor 🥥 was zij een makkelijke prooi. Maar A. was getrouwd en moeder van twee kleine kinderen. Haar gebrek aan respect voor eerlijkheid en oprechtheid binnen haar eigen relatie maakte haar de perfecte nieuwe doelwit voor 🥥. ‘V. Intriges - Onuitstaanbare eerlijkheid’

Intriges en onuitstaanbare eerlijkheid

A. was voor 🥥 een ideale spiegel om zijn ego te voeden. Ze vertelde hem hoe ze niet langer van seks kon genieten, hoe ze zichzelf verloren had in haar rol als moeder, en hoe ze opnieuw vrouw wilde worden. Dit waren precies de woorden die 🥥 wilde horen. Hij stond altijd klaar met zijn ‘heilige staaf 🍆’ om jouw goddelijke tempel te doorboren. ‘V. Intriges - Onuitstaanbare eerlijkheid’

De energie die 🥥 en zijn intriges terugbrachten in onze woning was donker en zwaar, bijna ondraaglijk. Onze huurwoning liep af in december, en dat gaf me drie maanden om alles te regelen. Hoewel we al aparte slaapplaatsen hadden, werd de situatie steeds giftiger. 🥥 verloor zijn controle over mij, en dat frustreerde hem zichtbaar. Zijn woorden bleven me bij: ‘Je maakt het jezelf moeilijk.’ 😳

Alleen ik ken 🥥 zoals niemand anders dat doet. De buitenwereld zag enkel de façade die hij zorgvuldig had opgebouwd: de tantra-leraar, de meditatie-meester, een man met een groot en ogenschijnlijk oprecht bewustzijn. Maar achter die façade zit een heel ander verhaal.

De les van een narcist

Mijn relatie met 🥥 heeft me veel geleerd over hoe een narcist te werk gaat. In mijn geval leerde ik hoe mijn ‘narcistische en manipulerende’ partner zijn spel speelde. Deze lessen deel ik nu om anderen bewust te maken: je bent niet alleen.

Wat me aanvankelijk aantrok in 🥥 was zijn ogenschijnlijke eerlijkheid. Hij vertelde openlijk over welke vrouwen hij had ontmoet, wie hij aantrekkelijk vond, en wat hij van hen wilde. Na een elf jaar durende relatie vol leugens en bedrog, voelde zijn eerlijkheid bijna als een verademing. Ik dacht: Geen enkele relatie is perfect. Maar als alles bespreekbaar is, wat is dan het probleem?

A. noemde zijn eerlijkheid … onuitstaanbare eerlijkheid. Onuitstaanbaar was hij zeker. Maar eerlijk? Dat is een ander verhaal. ‘V. Intriges - Onuitstaanbare eerlijkheid’

De breuk: Een grens te ver

Half oktober bereikte ik mijn breekpunt en verliet ik de huurwoning na een fysieke schermutseling met 🥥. Hij had geen enkele vorm van respect voor mijn grenzen, en zijn gedrag werd ondraaglijk. Het bloed 🩸 kroop onder mijn nagels vandaan door zijn voortdurende leugens, manipulaties en de steeds groter wordende intriges.

Het escaleerde tot een punt waarop hij mijn laptop kraakte en doorzocht, wanhopig op zoek naar bewijzen dat ik hem niet zwart maakte naar de buitenwereld. Dit was de druppel. Mijn stoppen sloegen door, en voor het eerst verloor ik mijn eigen controle. Toen een stoel door de woonkamer vloog, wist ik dat ik mijn grens had bereikt.

Ik belde mijn vader en zei hem resoluut: ‘Kom de honden halen. De situatie is niet meer veilig. Geef mij één week om alles te regelen en te vertrekken.’

De vlucht: Een nieuw begin

Op 21 oktober verliet ik de woning. Ik trok in bij mijn ouders, die in een stacaravan in Limburg woonden, twee uur verderop. Het was verre van ideaal; in een kleine berging werd een bedje voor me klaargemaakt, en wat persoonlijke spullen werden opgeborgen. Maar hier voelde ik me fysiek veilig.

Ondanks mijn vertrek bleef ik mijn deel van de huur, water en elektriciteit betalen. Mijn spullen stonden immers nog in de woning, en veel meubels moesten nog verkocht worden. Maar ik stelde één duidelijke voorwaarde: GEEN ANDERE VROUWEN IN MIJN HUIS.

Mijn persoonlijke spullen waren er nog, mijn domicilieadres stond nog steeds geregistreerd in Laarne, en ik betaalde de rekeningen. Dit gaf me het recht om op elk moment de woning te betreden om zaken te regelen, op te halen of af te ronden.

De waarschuwing: Angst en intuïtie

Tijdens deze periode bezocht ik mijn psycholoog, die me een advies gaf dat me diep schokte: ‘Betreed de woning nooit meer alleen.’ Ze legde uit: ‘We onderschatten vaak de kracht van angst en denken dat zulke dingen, zoals wat er gebeurde met burgemeester Ilse Uyttersprot, ons niet kunnen overkomen. Maar wat als iemand niets meer te verliezen heeft? Wat als de stoppen doorslaan?’

Haar woorden klonken als een echo in mijn hoofd. Ik wist dat A, de vrouw met wie 🥥 nu een relatie had, al meermaals onze woning had betreden tijdens mijn afwezigheid. De buren hadden me dit verteld. 🥥 ontkende het in alle toonaarden, maar mijn intuïtie vertelde me een ander verhaal. En inmiddels had ik geleerd om die te vertrouwen.

Toch bleef ik keer op keer dezelfde grens trekken, met dezelfde woorden: ‘GEEN VROUWEN IN MIJN HUIS!’

Maar in de wereld van 🥥 waren grenzen slechts suggesties. Zijn ontkenningen waren leeg, zijn woorden betekenisloos.

De confrontatie: Een gebroken grens

Zondag 3 november. Mijn telefoon ging over, en aan de andere kant hoorde ik de stem van 🥥. Hij deelde me mee dat Virginie binnenkort naar België zou komen voor een food story-opdracht. Ze had hem gevraagd of ze onze keuken mocht gebruiken om te koken en foto’s te maken. 🥥 haastte zich om eraan toe te voegen dat het voor hem puur vriendschappelijk was. ‘Het is gewoon fijn om met iemand te kunnen praten,’ zei hij, ‘ik voel me alleen.’

Maar terwijl hij sprak, voelde ik hoe de woede in mij opstuwde als een storm die al veel te lang had gebroeid. Hoeveel duidelijker kon ik zijn geweest? GEEN VROUWEN IN MIJN HUIS! En dan nog uitgerekend Virginie. Hoeveel ruimte en energie ⚡️💦 had zij al niet van mijn leven opgeëist? Hoe durfde ze nu opnieuw haar intrede te maken, alsof er nooit iets gebeurd was? En hoe durfde 🥥 te doen alsof dit alles onschuldig en normaal was?

De uitbarsting: Grenzen doorbroken

Mijn woede nam de controle over. Zonder nadenken greep ik mijn telefoon en belde Virginie. Acht jaar aan opgekropte frustratie en onverwerkte emoties kwamen los in één enkele stemboodschap. Woorden die ik al zo lang had ingeslikt, stroomden naar buiten met de kracht van een orkaan. Mijn boosheid raasde door de telefoon, onvervalst en onomwonden.

Nadat ik het voice-bericht had ingesproken, besloot ik een kopie ervan door te sturen naar 🥥. Waarom? Misschien omdat ik wilde dat iemand anders getuige was van mijn woede, van mijn waarheid. Of misschien omdat ik eindelijk wilde dat de wereld wist hoe diep deze situatie mij had geraakt.

Reflectie: Een breekpunt

Het was een moment van uitbarsting, maar ook van helderheid. Voor het eerst in lange tijd gaf ik mijn gevoelens de ruimte om te bestaan, zonder ze weg te stoppen of te rationaliseren. Virginie, 🥥, de geschiedenis die we deelden—het was te veel geweest, te vaak, te lang.

En nu, met elke grens die werd genegeerd, elke leugen die werd verteld, voelde ik de onvermijdelijke conclusie dichterbij komen: dit moest stoppen.

Zijn antwoord: De ondoordringbare muur

En toen kwam het. Zijn reactie. Of beter gezegd, het gebrek daaraan. Een emotieloze 🥥, zoals altijd. Geen excuses, geen begrip, geen enkel spoor van spijt of inleving. Zijn woorden waren vlak, bijna mechanisch, alsof hij een checklist afwerkte.

‘Je overdrijft. Het is helemaal niet zo’n groot probleem. Virginie wilde gewoon koken. Je moet niet zo moeilijk doen.’

Een muur van onverschilligheid, koud en hard. Het was alsof hij de intensiteit van mijn gevoelens niet eens kon bevatten, laat staan erkennen. Terwijl mijn emoties hoog oplaaiden, bleef hij onaangeraakt, zoals hij altijd al deed. Zijn nonchalance voelde als een mes dat dieper sneed dan welke woorden dan ook.

Voice-bericht 🥥: 4/11 om 11:16 uur - 

“Kijk Yirka, moest ik een grote, sarcastische, narcistische klootzak zijn, zou ik dat allemaal niet communiceren met u, gewoon mijn eigen gangetje gaan en fuck you zeggen.

Ik ga de komende 2 maanden mijn leven niet op stop zetten, mij in dit huis opsluiten en niemand meer ontmoeten, enkel mannen mogen ontmoeten.

Ik ben open en eerlijk in de communicatie en ik begrijp dat dit moeilijk ligt, maar je vraagt altijd mijn eerlijkheid en oprechtheid en die geef ik …

Ik wist niet dat het zo diep zat, dat weet ik allemaal niet, daarom dat ik het communiceer. Ik ga door moeilijke, depressieve fases waardoor ik mij niet goed voel en inderdaad ik wil mijn eenzaamheid vereenzelvigen met het zoeken naar intimiteit, seksualiteit bij anderen, dat is een verslavingsproblematiek en ik ben daar heel goed aan bezig om te durven zien.

Dat ik met mijn eenzaamheid niet om kan, maar ik doe het wel. Ik zie het bos niet door de bomen, ik krijg geen overzicht, ik krijg geen idee van hoe ik het hier allemaal moet regelen en doen en dan vraagt Virginie gewoon mag ik de keuken gebruiken en ik denk: ja waarom niet. Laten we het eens bekijken, laten we het in die vriendschap behouden.

Ik heb er weer een ganse chaos van gemaakt, maar ik zal sorry zeggen. Ik ben zelf niet meer mee, ik ben nog maar net wakker. Het is hier vanaf ik opsta opnieuw reutelen en gedoe en chaos, heb ik ze weer zelf gecreëerd? Ik weet het niet.

Iemand vraagt gewoon mag ik uw keuken gebruiken en ja die iemand is nu juist Virginie en dat ligt allemaal gevoelig en pijnlijk. Maar ik zal het gewoon allemaal annuleren.

Ik kan pas beginnen leven vanaf januari want je laat het mij ook niet toe, het is zo. Ik mag met geen enkele vrouw omgaan, ik mag enkel met mannen omgaan en ja ik zal dat ook doen e.

Voila ik zal dat ook doen want ik heb daar geen zin in om daar discussie over te hebben. Ik heb daar geen energie voor over.

Een rotzak van een man zou in zijn kracht staan en ik zou dat graag eens worden, zo een rotzak van een man. Gewoon die zijn eigen goesting doet, zijn eigen ding doet, maar ik ga het niet doen.

Het is al lang verstuurd naar Virginie dat de keuken niet gebruikt wordt, dat ze haar eigen ding moet doen.”

De onophoudelijke chaos en de onmiskenbare arrogantie

Ik ben gewoon verbaasd. Hoe kan hij nog steeds niet begrijpen wat hij doet? Seriously, are you kidding me?

De narcist lijkt het gewoon leuk te vinden om me in deze toestand te brengen. Acht jaar lang draaide alles om Virginie. Acht jaar, en nog steeds blijft het een mysterie voor hem waarom dit een probleem is?

Haar naam was heilig. Ze was beter, intenser, passioneler—alles wat ik niet was. Maar voor hem, was het altijd zij, zij, zij, zij … ik, verloren in de eeuwige schaduw van haar aanwezigheid.

Alles draait om 🥥 en zijn vrouwen.

Ik vroeg maar één simpele, duidelijke zaak: Geen vrouwen in mijn huis. Het was een kwestie van respect, een klein stukje grond waarop ik me vast wilde houden, maar dit leek te veel gevraagd. Waarom is het zo moeilijk te begrijpen? "Ga naar een hotel, ga naar hún woning, ga waar je wilt — I don’t care!"

Ikzelf zou denken: ‘Begrijpelijk. Het is ook jouw huis, jouw spullen, het is mijn verantwoordelijkheid, mijn verslaving, en mijn beslissing. Het zou totaal onaanvaardbaar zijn als iemand anders jouw plek hier inneemt op jouw kosten. Toch? Het lijkt toch logisch?

Maar blijkbaar is dat iets wat 🥥 gewoon niet kan bevatten.

Wie creëert de chaos? Wie respecteert de grenzen niet? Wie handelt altijd volgens zijn eigen verlangen? Wie negeert keer op keer de afspraken die we maken? Wie toont er geen respect voor de ander?

De antwoorden zijn altijd dezelfde—en elke keer blijkt het weer zo. Het is hij. Het is altijd hij.

Communicatie in wanhoop

Met deze gedachte in mijn hoofd sprak ik mijn woorden uit tegen 🥥, al was het misschien niet in de mooiste bewoordingen die ik ooit heb gebruikt. De woede was te groot, te rauw, en te verdomd terecht. De chaos die hij creëerde, de voortdurende onverschilligheid naar mijn grenzen toe—het kwam allemaal samen in die ene, pijnlijke confrontatie.

Voice-bericht 🥥: 4/11 om 11:16 uur - 

“Yirka, ik voel jou volledig, uw pijn. Het slaat regelrecht in mijn …

Ik ga weer in mijn bed kruipen, ik functioneer niet. Het is voor mij ook allemaal too much.

En de grootste fout is dat ik een relatie ben aangegaan met u. Uw leven zou dan mooier geweest zijn. Maar kijk ik heb alles geannuleerd en ik ga het volgende doen: 2 maanden op mezelf zijn, mijn boel in orde maken, mijn boel pakken en vertrekken.

Je zegt dat het mij allemaal niets kan schelen, maar het kan mij allemaal heel veel schelen. Ik ga ook in mijn bed kruipen en ik begrijp het, dat het allemaal zeer doet.

Gisteren kwam ik volgende quote tegen: 'Ik kwets mij liever met de waarheid dan mij te troosten met een leugen.' Ik ga niet meer troosten met een leugen.

De Onbegrijpelijke Chaos

Voel jij mijn pijn? Echt? Seriously, are you sure? Want dit voelt totaal niet zo. 🤔 Daar gaan we weer—ik, ik, ik, ik, ik, ik…Arme ik. Het is altijd weer hetzelfde. Het is altijd weer zijn wereld die alles overschaduwt, terwijl mijn eigen wereld langzaam uit elkaar valt.

Twee maanden "op zichzelf zijn" klinkt als een lachertje. Hoe kan dat serieus genomen worden? Dit hele "verhaal" is een façade, een mooi sprookje dat alleen maar zich verder ontvouwt in de chaos die hij heeft gecreëerd. ’VIII. De Waarheid’

Wat is de waarheid hier? Ik vraag me af: Welke waarheid? Waar praten we hier eigenlijk over? Is dit waarheid? Of gaat het simpelweg om het afwijzen van mijn grenzen, om pure egoïsme, om gewoon te doen wat hem uitkomt? Dit is geen respect, dit is pure goestedoenderij. Zijn verlangens, zijn impulsen.

Mijn Beslissing - Zelfliefde

Hij probeert me opnieuw te bellen. Maar ik ben klaar met dit circus - ‘Not my circus, not my monkeys’.

Ik beantwoord het telefoongesprek niet. Ik heb genoeg van de manipulaties, de leugens.

Via bericht laat ik hem weten dat ik geen contact meer wil met hem, enkel nog de zakelijke zaken. Hij heeft nooit begrepen wat er speelde en zal dat ook nooit doen. Ik geef hem duidelijk te verstaan dat dit niet zomaar een beslissing is—dit is zelfliefde, iets wat ik eindelijk voor mezelf kies.

Voice-bericht 🥥: 4/11 om 12:34 uur - 

“Kijk Yirka, ik ga nog met 1 ding afronden. Voor mij is het ook allemaal emotioneel en het is geen manipulatie, tranen staan in mijn ogen maar soit laat het.

Het is altijd nu dat eerlijk communiceren dat ik u geef. Ik wou het gewoon allemaal weer eerlijk brengen maar ik doe er gewoon weer iedereen met zeer.

Weet je, het is gewoon jammer. Ja nogmaals e, die quote is de volledige omvatting. Liever kwetsen in eerlijkheid dan troosten in manipulatie en leugens.

Het was voor mij, echt ik ga het u eerlijk zeggen, toen dat het bericht kwam voor de keuken te mogen gebruiken was dat voor mij … echt niet van ah ja ja ja we gaan naar elkaar toegroeien.

Het was echt gewoon van: ok top, kom die keuken maar gebruiken, doe uw ding, we gaan gesprekken hebben, we kunnen weer door één deur, we kunnen weer een vriendschap hebben … en dat was het … we kunnen weer een vriendschap hebben.

We kunnen gesprekken hebben, samen zijn, praten en misschien … ja misschien nu nog niet … maar misschien kan jij ook ooit terug met mij door één deur en ook weer gesprekken hebben met mij. Zo zag ik het echt e, zo zag ik het echt Yirka. Ik zweer het u moest het anders zijn, fuck it, echt waar, zo zag ik het met Virginie.

Echt waar, er zit daar zoveel trauma op, zoveel shit op van het verleden zodat dit de enigste manier was. Het was zeker niet om haar in mijn bed te krijgen, zeker, zeker niet. Zeker zelfs geen intimiteit van haar vragen. Zeker, zeker niet. Er was echt een puurheid in mij die het gewoon toeliet, conversaties kon hebben, communicaties kon hebben met haar. Echt waar.

(Tranen starten)😢 Ik hoop ook echt dat wij ooit weer gewoon fucking kunnen omgaan met elkaar. Ik heb nooit u, ik wil dat nooit doen iemand zeer doen. Maar ik heb fucking veel depressiviteit in mij.

Ik heb gisteren eens opgezocht wat iemand heeft met een porno verslaving. Dat is niet wat ik heb. Maar iemand met een porno verslaving is juist hetzelfde.

Mensen die depressief zijn .. en ze zien dat vaak bij mensen die depressief zijn … die kijken naar porno om dopamine te krijgen.

Mensen die veel op social media zitten, dingen posten, die eigenlijk depressief zijn en door die likes dopamine krijgen, ja … Ik heb ergens altijd te veel ’s avonds … en overdag heb ik dat niet.

De hele dag functioneer ik naar heel .. ja naar wat ik eigenlijk maar kan … ik kan ook niet zoveel meer … maar ik functioneer, ik doe mijn ding.

Maar ’s avonds e, vanaf half 7 word ik rusteloos, het kan niet alleen zijn, het wil niet alleen zijn. Het heeft ook geen energie om andere dingen te doen.

Iemand anders gaat gaan joggen, gaat naar theater, cinema, kan een boek lezen maar ik ben onrustig ’s avonds en dan wil ik ook intimiteit en het is zo kloot want ja de intimiteit die jij mij wou geven, wou ik niet hebben en ik weet het allemaal zelf niet meer.

Dus wat denk je nu, dat ik in de fase dat ik het zelf allemaal niet meer weet dat ik zou beginnen rotzooien nu met Virginie. In het allemaal niet weten .. Nee, nee. Het was gewoon van: ik ben hier nog 2 maanden en ik vereenzaam hier soms ook van geen contact, ja dat dat gewoon leuk kon zijn, na al die miserie dat er is geweest, gewoon een vriendschap kon zijn en goeie gesprekken kunnen voeren over van alles en nog wat. Ja dat is het.

Ben je zeker dat dit geen manipulatie is? Ik hoor vooral "ik, ik, ik, ik, ik..." Arme ik.

"Aan mijn lezers: Laten we verder lezen en zelf ontdekken hoeveel compassie jullie kunnen opbrengen voor de werkelijke waarheid en de leugen."

Mijn geschreven reactie op het voicebericht van 🥥 omdat ik weiger mijn emoties in mijn stem te tonen:

"Trekt uwe plan, doe uw goesting. Dat ben je gewoon om te doen, uw goesting.

Wat ik wou of dacht, heeft er nooit toegedaan.

Je rotzooit al heel uw leven met Virginie en elke keer opnieuw ga je proberen om een vriendschap te hebben en doorheen één deur te lopen. Elke keer opnieuw. Probeer het nog eens en val nog eens. Ga uw gang.

Inderdaad je had alles om gelukkig te zijn maar het was nooit goed genoeg en het zal nooit goed genoeg zijn. Maar op dat vlak kom je goed overeen met haar. Jullie zijn beiden een stuk ellende dat nog meer donker aantrekt en afstoot en geen liefde kan en wil geven.

Dus als je nog extra pijn wil, is zij het beste medicijn. Uw geliefde donkerste kracht.

Doe wat je niet laten kunt, wat u gelukkig maakt. Mij zal gelukkig maken: een leven zonder u en zonder haar en zonder dat soort bitchy, evil vrouwen.

Ik heb 8 jaar lang uw pijn moeten aanhoren en doorvoelen en er is nooit ruimte geweest voor wat ik voelde, want die van jou was altijd erger.

Ik heb het gehad M.. Ik ben ook een mens en ik heb wel liefde, heel veel liefde en die liefde wou ik delen, maar jij wou ze niet, integendeel je ging het overal elders zoeken.

Ik was daar iedere avond om bij jou te zijn en te omhelzen, maar je wou het niet. Je brak me af en je liet mij in de kou staan en het liefste van al ging je in de avond urenlange conversaties aan met haar aan de telefoon.

Dus leef u uit mijn vriend, leef jullie samen uit in het vagevuur. Een extra mes in de diepe wonde van je moeder/navelstreng. Maar deze keer is Yirka er niet meer om je op te vangen. Vanaf nu sta je er alleen voor. Yirka zal niet meer opnemen om jouw pijnen te aanhoren.

Jou laten vallen is de grootste liefde die ik jou kan geven om wakker te worden en te genezen. Open jouw ogen en zie het licht.

Zij past in ons huis. 200% negatieve energie. Komt overeen met de zendmast naast de deur. En laat mij nu gerust!"

Voice-bericht 🥥: 4/11 om 12:56 uur - “(Tranen) 😢 

Ik ben oprecht dankbaar voor wat je allemaal schrijft, maar nee nee M. doet zijn goesting niet. Ze komt hier niet binnen.

Je had onmiddellijk kunnen uitspreken dat het je teveel pijn deed. Nee ze komt niet binnen uit respect voor u.

Ik weet dat er niemand meer, ik weet dat, zo zal toegewijd zijn aan mij. Ik weet dat, ik weet dat.

Dankjewel, dankjewel.

Waarom moest ik geboren worden met die energie, als een depressieve klootzak die te weinig dopamine aanmaakt. Waarom? Waarom kon ik niet geboren worden als een rustig mens, een toegewijd mens, toegewijd aan 1 iemand.

Waarom zo fucked up? Ik zie echt dat ik een fucked up wezen ben. Een rusteloos … stuk stront ga ik het niet noemen, want dat is overdreven. Maar een gewoon rusteloos beest, ja soit, ik ga u gerust laten maar uw woorden hebben mij geraakt, maar dat is de bedoeling.

Uw woorden waren raak en niemand verdient dit.

Mijn ma heeft daarin gelijk e … niemand verdient om met mij samen te zijn. Niemand kan met mij samen zijn. Het is niet gezond om met mij samen te zijn. Dus mijn ma had daarin gelijk.

Het is niet om negatief te doen maar het is waar, het is echt fucking waarheid en dat zie ik zelf ook heel sterk in. Dat niemand met mij in een relatie kan zijn en mag zijn. Daar ben ik mij heel bewust van.

Ik ga dat ook geen enkele vrouw aandoen. Ik ga gewoon zeggen: ga met mij niet in een relatie, woon met mij niet samen, 2 uurkes per dag maximum misschien en dat is het.

Are you serious? Are you trying to gaslight me?

So many words, yet so few actions. Been there, done that.

Let’s just wait for the rest of the story to unfold... 🙏

Laten we ondertussen Mister Google even raadplegen:

Kenmerken van manipulatie:

• Denkt niet aan jou, maar aan zichzelf

• Wil zijn of haar zin doordrijven

• Luistert niet echt naar jou

• Voelt zich slimmer en sterker dan jou

• Leeft in een eigen wereld

• Geeft andere de schuld

• Zaait twijfel en onzekerheid

• Overdrijft vaak.

Kenmerken van een narcist:

• De narcist zorgt ervoor dat de drama die hij creëert wordt geprojecteerd op de andere …

• De narcist zorgt ervoor dat het slachtoffer sorry zegt voor de daden die hij pleegt …

• De narcist vertoont egoïstisch gedrag, dominantie en gebrek aan inlevingsvermogen.

• De narcist wordt boos bij tegenspraak.

• De narcist wil zijn gelijk halen. Winnen is belangrijker dan verbinden.

• De narcist zaait verwarring en laat je twijfelen aan jezelf en de situatie.

• De narcist behandelt jou niet goed, zonder respect en jouw grenzen worden niet gerespecteerd.

• De narcist zijn stemming kan snel omslaan

• De narcist beschuldigt en valt jou aan.

Kenmerken van gaslighting:

• Een psychologische & emotionele manipulatie

• Liegt veel / ontkent veel

• Gebruiken iets wat jij belangrijk vindt tegen je.

• Zeggen het ene, maar doen het andere

• Soms zijn gaslighters heel vriendelijk

• Zaait twijfel bij het slachtoffer

• Verdraait de waarheid om de andere aan zichzelf te laten twijfelen.

• Voedt zijn zelfvertrouwen door de waarheid overtuigend te verdraaien.

• Gaslighting gebeurt subtiel en is een sluipend proces. Je kan heel lang niet doorhebben wat er eigenlijk gaande is.

"Wederom stel ik de vraag aan mijn lezers: "Maak jij, of maak ik, de eindbeslissing?"

"Leugens, Grenzen en Vriendschap: Een Gesprek met Virginie"

Op 4 november om 21:01 uur ontvang ik een voicebericht van Virginie. Ze deelt mooie woorden: “Ik heb steeds meer vertrouwen gehad in jou dan in 🥥”, wat me raakt. Ze zegt ook: “Je hebt nooit voor jezelf gekozen”, wat ik diep voel, en “Je hebt nooit jouw grenzen aangegeven”, wat iets is waar ik het niet helemaal mee eens ben. Maar tegelijkertijd steunt ze me met de woorden: “Ik wou oprecht weten hoe het met je gaat en ik wil er zijn voor jou.”

Virginie had een punt. Ik heb inderdaad vaak niet voor mezelf gekozen. Ik heb mijn grenzen laten overschrijden, hoewel ik ze zeker wel stelde. Het probleem was dat ze simpelweg niet gerespecteerd werden.

Ik had altijd het gevoel dat wij vriendinnen konden zijn, dat Virginie zich niet volledig in 🥥’s verhaal kon vinden. Toch verloor ze vaak ook zichzelf in zijn web. ‘VI. Virginie’

Na veel heen en weer sturen van kibbelende sms’jes, komen we tot de conclusie dat veel van de verhalen die 🥥 met ons beiden had gedeeld, tegenstrijdig waren, en dus leugens. Vooral het voice-bericht dat 🥥 naar Virginie stuurde op 2 november tartte elke verbeelding.

Voice-bericht 🥥 ➡️ Virginie: 2/11 -

“Hey Virginie, eerst en vooral had ik steeds het gevoel dat mijn spraakberichten niet goed genoeg waren voor u. Ik had dat vooral altijd naar u.

Ik wou het dan altijd verwijderen maar laten we gewoon mens zijn naar elkaar. Laten we zeker wat we inspreken, wat we spontaan willen delen niet meer wissen.

Vroeger deed ik dat vaak tussen ons uit een angst van niet goed genoeg zijn. Ik voel dat heel sterk nu in heel mijn systeem, sinds wij terug contact hebben dat ik het zo goed wil doen naar elkaar.

Onderliggend zit er zoveel angst.

We willen zo graag bij elkaar zijn, maar we zijn zo bang om bij elkaar te zijn. Dat is al iets wat ik zeer sterk voel. En wauw ja, nood aan aanraking.

Tijdens corona hebben ze een woord uitgevonden, het was het enige wat eigenlijk goed was aan corona, ‘huidhonger’.

Huidhonger is prachtig e. Huidhonger is intimiteit. Het heeft zelfs niet met seksualiteit te maken. Seksualiteit is een bijtak.  Intimiteit is gewoon intiem samen kunnen zijn.

Het komt er vooral op neer ja … het was vooral uw partner die door u haar moest gaan, u moest aanraken, … maar was er ruimte om dat wederzijds te doen. Niet enkel maar gepleasd willen worden, maar ook de andere in evenredige aanraking.

Ik had daar ook altijd zo nood aan. Dat is iets wat Yirka mij wel geleerd heeft, je kunt gewoon zelfs naakt bij elkaar liggen en gewoon elkaar handen aanraken en elkaar armen aanraken, benen aanraken, gewoon ontstressend aanraken, samen liggen. Dit is ook gewoon een gans gegeven van geborgenheid.

Dat brengt rust. Dat komt terug naar het trauma van ons kind zijnde, waar we te weinig warmte hebben gekregen, te weinig aanraking hebben gekregen en dat is vooral stress released.

Jezelf pijnigen is vaak the opposite, een soort release zoeken. Is net zoals mensen die denken dat ze liefde zoeken, beginnen plots porno te kijken, alchohol te drinken om zich goed te voelen.

Is telkens een aanvulling omdat iets niet goed voelt, niet deugd doet. Maar dat lichaamscontact is sowieso een factor die voor mij ook het grootste medicijn is. Dat kalmeert. Gewoon een hand op u buik leggen, de buik waar al uw emoties zitten, uw organen liggen, daar een hand opleggen, die warmte voelen, gedragen voelen. Het is genezend en helend.

Toen je de woorden van je partner herhaalde : Ik heb mijn best gedaan en ik zou nog meer mijn best willen doen, voelde ik hetzelfde maar het gaat niet om je best doen. Het is ook mooi dat jij dat zei: het gaat niet om best doen. Maar probeer ook niet om te kort af te zijn., deel met elkaar, laat hem uitspreken, laat hem delen.

Hmm ja komt ook bij mij, ik ga gewoon ook alles zeggen … in het verleden ben jij ook altijd kortaf geweest tegen mij. Niemand verdient eigenlijk om ‘gecounterd’ te worden of afgeblokt te worden.

Je moet wel je grens stellen maar we moeten ook altijd open zijn om, zeker als een relatie voorbij is, om elkaars emoties, gevoelens te mogen aanvaarden en delen.

Je zei dat je een kutdag had en ik ga je zeggen dat voor mij de voorbije dagen ook heel heftig en intens waren. Het heeft natuurlijk te maken met de sluier, het is Halloween.

Op dit moment is de sluier tussen de dood en het leven heel dun, ook heel mooi, heel spiritueel en ja sinds wij contact hebben, begin ik u ook sterker en sterker te voelen.

Ik kan andere vrouwen ook soms voelen maar dat is niet in dezelfde gradatie, in dezelfde intensiteit als tussen ons.

Dat is wat ik zei. We zitten wel in de Friendszone maar als ik dan gewoon ga wandelen in het bos en ik zie mijn ziel zo trekken naar u … ik voelde dat vandaag ook … ik loop op dat kerkhof en ik voel u, ik zie u, ik denk aan u … Virginie, Virginie, Virginie.

Je komt altijd in mijn energie veld. Iets in mij wil dat negeren maar dat gaat niet, ik laat het gewoon toe, ik laat het gewoon zijn. Maar ik weet dat het zo heftig is om naar elkaar te durven toekomen.

Ik denk, als we heel eerlijk zijn en jij hebt de guts en jij hebt uiteindelijk de moed gevonden om het te doen dat we geen andere keuze hebben … dat het moet e.

Allé moed met een D, niet met een T, ik zal het zo benoemen.

Het gaat moedig zijn om samen te komen en het gaat heftig zijn, het gaat intens zijn.

Deze morgen was ik bij de kinesist, voor ik bij Diego ging, en heeft hij dry needling toegepast op mijn bovenrug, meestal heb ik last in mijn onderrug, maar het heeft er allemaal mee te maken.

Het is gewoon onze souls die, de souls in the body die elkaar willen opzoeken en verenigen en die denk ik nog veel af te werken hebben.

Het is dat wat ik bedoel met die gast dat ik ontmoet heb in Macedonië, David. Wij konden samen zitten, wij konden gans de rommel in onze onderbuik voelen, dat we dachten van ah nee we zijn elkaar energie aan het leeg zuigen, laat mij gerust …  nee we waren in elkaars ogen aan het kijken en hij zei: voel je het en ik zei: ja ik voel het ook, ja we gaan erbij blijven, we gaan het voelen en ik denk dat dat de taak is bij ons.

Zoals je zegt, de haat en de liefde tussen ons is zo sterk aanwezig maar dat we er kunnen bijzitten, dat we erin kunnen ademen ,er niet van weglopen.

Ik voel u echt enorm, heel heel veel, sterker en sterker en sterker en ja. Gisteren had ik zo wat de angst gevoelens en moest jij mij ondersteunen en vandaag heb ik een sterkere waarneming … en ja er zit gemis in ook, ik ga dat woord benoemen … iets dat wil thuiskomen bij u, thuiskomen bij elkaar … zit er heel sterk in.

Ik zou nog veel meer kunnen zeggen maar dit is de kern. Dikke knuffel, bye bye.

Wauw, hoe groot kan de leugen zijn die 🥥 naar mij en naar Virginie heeft verteld? Waar is de oprechte waarheid naar Virginie als hij tegen haar het tegenovergestelde zegt van wat hij tegen mij vertelt over het starten van een liefdesrelatie?

Als jij in de gedachten van iemand komt op de dag dat de sluier tussen de levenden en de doden het dunst is, wat betekent dit dan? Voor mij klinkt dit niet levend, maar eerder doods.

In eerste instantie was ik boos over de leugen die hij naar mij maakte, over hoe hij al zijn pijlen weer richtte op de volgende vrouw (de tweede weliswaar, laten we A. niet vergeten), maar nu zie ik de volledige tactiek achter zijn manipulatie. Eerst spreekt hij zijn angst uit, praat je daarna naar de mond, en slaat uiteindelijk zijn slag.

Hoe hij mijn lessen (hoe behandel ik een vrouw met respect) gaat gebruiken om zijn volgende prooi te strikken. Yirka heeft mij geleerd … ja, ik heb je veel geprobeerd te leren, maar niets daarvan kwam terecht in acties, enkel loze woorden en beloftes.

Het hele verhaal opende zowel mijn als Virginie’s ogen. We namen beide de telefoon op en gingen de verhalen verder verifiëren. Dit was nog maar het tipje van de ijsberg 🧊 van leugens, bedrog en intriges. De dagen, weken en zelfs tot op vandaag blijven we elkaar berichten sturen. We delen alle vragen die opkomen, herinneringen, en de ‘Oh wait a minute’-momenten, beantwoorden elkaar. En al snel kwamen we tot de conclusie dat M. wel degelijk ‘Crazy in the Coconut’ is.

We willen er geen label aan hangen, maar er zijn meerdere termen die passen in het plaatje: gespleten persoonlijkheid, borderline, narcist, manipulator, gaslighter, spiritual bypassing, …

En begrijp me niet verkeerd. Iedereen vertoont wel ergens kenmerken die passen bij bepaalde ziektebeelden, maar in mijn verhaal komen er duidelijke signalen naar voren die overeenkomen met deze specifieke terminologieën.

Sinds die dag werd de naam M. vervangen door het symbool 🥥. Omdat de waarheid voor zowel mij als Virginie zo zwaar was, en de naam M. een zware lading bij ons beide legde, brengt ‘Crazy in the Coconut’ een verlichtende sfeer in ons helingsproces 🙏.

Een boodschap voor jou

Met dit verhaal wil ik anderen bewust maken van hoe narcisme en manipulatie werken. Wat me aanvankelijk aantrok in 🥥 — zijn schijnbare eerlijkheid — bleek uiteindelijk een wapen in zijn spel van controle. Maar het belangrijkste dat ik heb geleerd, is dit: Je kunt jezelf altijd bevrijden. Het begint met het stellen van grenzen en het vasthouden daaraan, ongeacht de weerstand. Je bent niet alleen.